„Poloneza czas zacząć!…”

To wyjątkowy Bal, kiedy licealistki w sukniach wieczorowych a licealiści w garniturach dostojnym krokiem poloneza symbolicznie wkraczają w nowy okres w swoim życiu zwany Dorosłością…To wyjątkowy Bal, kiedy serca Dyrekcji, Wychowawców i Rodziców rozpiera duma, gdy patrzą pełni nadziei na uosobione w ich wychowankach/dzieciach Piękno,Młodość, Radość… Ten wyjątkowy Bal na sto dni przed maturą odbył się w sobotę 8 lutego br. w Hotelu Badura. W tym roku do tradycyjnego poloneza maturzystów przyłączyli się Wychowawcy oraz Dyrekcja Szkoły. Zobaczcie, jak wszyscy pięknie tańczyli! W rozwinięciu można również przeczytać przemówienie Pani Dyrektor wygłoszone podczas Studniówki.

Podczas Studniówki po raz pierwszy wszystkich jej uczestników powitała Pani Dyrektor Katarzyna Przebinda-Niemczyk. Oto tekst przemówienia:

Szanowni Państwo- zwracam się do wszystkich tu obecnych: Rodziców, Nauczycieli i Gości, ale przede wszystkim do Was Drodzy Uczniowie  naszego Liceum. To wielki zaszczyt być dzisiaj z Wami na tym niezwykłym balu- Balu Studniówkowym. To wielka radość móc z Wami dzielić tę wyjątkową chwilę,  w której tak wyraźnie widać, że z nastolatków, którzy dwa i pół roku temu przekroczyli progi naszego Liceum, staliście się dorosłymi ludźmi- pięknymi kobietami, czarującymi swoim wdziękiem, uwodzącymi uśmiechem, przyciągającymi intelektem, zachwycającymi swoją wszechstronnością oraz przystojnymi, szarmanckimi mężczyznami, wyróżniającymi się szlachetnymi, wrażliwymi sercami, silnymi ramionami, o niezwykle otwartych umysłach i imponującej nieraz wiedzy.   Moje serce i serca Waszych nauczycieli oraz Waszych rodziców rozpiera duma, kiedy na Was patrzymy dzisiaj, ale wiedzcie, że tak naprawdę każdego dnia cieszymy się Wami i tym, jak na naszych oczach zmieniacie się, dojrzewacie. My dorośli często nie potrafimy wyrazić słowami tego, co czujemy. Często wpadamy w formę, wpisujemy się w role narzucone nam społecznie i mniej lub bardziej udolnie je odgrywamy. Studniówka to jedna z takich form, która wymaga od nas określonych zachowań, sposobu ubierania się. To ta chwila, kiedy „trza być w butach na weselu” – jakby powiedziała Panna Młoda ze znanego Wam dramatu Wyspiańskiego. Ale jest to również moment, kiedy wchodząc w inną formę – patosu, podniosłości a potem rozluźnienia i dobrej wspólnej zabawy , przełamujemy znaną z codzienności szkolnej formę nauczyciel – uczeń. Przed chwilą odtańczyliśmy poloneza- taniec symboliczny- bo łączący pokolenia, łączący przeszłość z przyszłością, taniec pełen dostojeństwa, ale i nadziei… Chcieliśmy bardzo zatańczyć go wspólnie z Wami, ponieważ nam, Waszym wychowawcom, Dyrekcji naprawdę na Was zależy. Tak, Kochani, czasem łatwiej coś pokazać niż powiedzieć…

Pamiętacie, w Panu Tadeuszu w pierwszej parze kroczą Zosia z Podkomorzym – on przedstawiciel starego pokolenia, ona dopiero wchodząca w życie. Tańcząc z Wami, pragnęliśmy pokazać Wam, że my, Wasi nauczyciele powoli będziemy odchodzić w czas przeszły, nasza rola w waszym życiu powoli się kończy  a to przed Wami przyszłość, w którą wprowadzamy Was pełni ufności, że to, co ważnego chcieliśmy Wam przekazać, gdzieś w Waszych sercach i umysłach zostanie i pomoże Wam w samodzielnym życiu. I jest jeszcze jedna zupełnie prozaiczna rzecz. Zdecydowaliśmy się na ten wspólny taniec, żebyście zobaczyli, że my również się  stresujemy. Naprawdę przejmujemy się Waszymi postępami w nauce, nadchodzącą maturą, ale i innymi sprawami, w których chcielibyśmy Wam pomóc. W ten jednak wieczór nasz stres dotyczył głównie tego, jak wyjdzie polonez i czy studniówka będzie udana. Polonez, dzięki Wam oraz wielogodzinnej pracy  pani Anny Mandy  i pana Andrzeja Skowrona, wyszedł przepięknie. Patrząc na zaangażowanie organizatorów tego balu  oraz na Was wszystkich nie mam wątpliwości, że ta studniówka będzie wyjątkowa. Ze swej strony a także  w imieniu grona pedagogicznego jeszcze raz dziękuję Wam i Waszym rodzicom za zaproszenie. Życzę wszystkim dobrej zabawy! Studniówkę w roku 2020 uważam za rozpoczętą!!!